QARABAĞ TORPAĞI...

Bu gece yuxumda seni görmüşem,
Gördüm baharına qar elenibdir.
Üreyinden axan qanı görmüşem,
Gördüm xeyalın da güllelenibdir...

Meni xatırladın alayarımçıq,
Qol açıb bağrına basmaq istedin.
Seni unudana sen yazıq-yazıq,
'Oğul, bu vaxtacan hardasan? ' dedin.

Qelbimi üşütdü titrek nefesin,
Varlığım qara bir derde büründü.
Bir zaman ruhuma can veren sesin,
İndi qulağımda mateme döndü...

Bölündük, qürbetin payına düşdüm,
Bağlanıb yollarım, dara bağlıyam.
Sen menim, mense can hayına düşdüm,
Men nece deyim ki, Qarabağlıyam? !

Çox şeyi unutdum o günden beri,
Amma qelbimdeki yaram sağalmır.
Gözaçıb dünyaya geldiyin yeri,
Beşikden-qebredek unutmaq olmur...

Ezelden qelbime, ruhuma çökmüş,
Qara qorxuları terk edirem men.
Vetensiz yaşamaq ölüm demekmiş,
Bunu indi-indi derk edirem men...

O senli günlerim düşürler yada,
Qemli xatireler durur qesdime.
Vetensiz ölersem bir ovucsa da,
Qarabağ torpağı sepin üstüme...

*******************

DÜNYA

Haqq, edalet axtarırıq
Elde silah, dilde Allah.
Kin alırıq, kin satırıq,
Vehşiliye can atırıq
Elde silah, dilde Allah.
Unuduruq insanlığı yavaş-yavaş,
Yene savaş,
Yene de qan,
İnsan qanı.
"Su deyil damardan axan!"
Deyen hanı?!
Yolumuzda yol gösterer oldu bize qan izleri,
Qan bürüyüb sehraları, denizleri.
Geceleri, gündüzleri
Silah sesi heç kesilmir.
Yaşamaq ne olduğunu heç kes bilmir...
Her kes qazanmaq isteyir,
İtirenin kimliyini düşünen yox.
Ker kes menem-menem deyir,
Var-gel edir haqsızlıqlar
Heç dinen yox.
Ayırırıq insanları
Dine göre, irqe göre,
Qerbe göre, şerqe göre.
Bu önemsiz ferqe göre
Qan lekesi silinmeyir elimizden,
Mezar bele bezir bizden...
Bu günahla qebul etmir torpaq bizi,
Gün edirik günümüzü.
Tarixi çoxdan atmışıq,
"Heyatımız bir anlıqdır",
Dünenleri unutmuşuq-
Sabahımız qaranlıqdır...
Unutmuşuq ismet, arı,
Olanlara göz yumuruq.
El açırıq göye sarı,
Göylerden medet umuruq...
Susur dünya,
Pusqudadır-
Pusur dünya.
Gözlenilmez bir andaca
Heca-heca
Can qoparır ömrümüzden,
Terpenmirik yerimizden...
Bax bu üzden feryad etme!
Deme " Tale menimle heç barışmayır!"
Qorxa-qorxa yaşayana
Heyat nedir, heç ölmek de yaraşmayır..!
Qemi, matemi pay verdi,
Sevincimi oğurladı
Zindan oldu mene dünya.
"Menem" deyen nesilleri,
Fesilleri uğurladı
Düzelmedi yene dünya...
Düzelmedi yene dünya!

*******************

"Meni unut!" dediyin,
Günü unutmaq olmur!
Zefer senindir, öyün!
Seni unutmaq olmur!

Xeyalım senle birdir,
Ömrüm sene esirdir,
Heç bilmirem ne sirdir,
Seni unutmaq olmur!

Tutmaq üçün sözümü,
Unutmuşam özümü.
Yumammıram gözümü,
Seni unutmaq olmur!

Derd olub mene sevgim,
Ağlayır yene sevgim,
Çetin ki, döne sevgim,
Seni unutmaq olmur!

Geldin ürkek baxışla,
Getdin qarla, yağışla.
Qurban olum, bağışla,
Seni unutmaq olmur!

******************

Erisin dağların salxım buzları,
Menimle görüşe nazlı yar gelir.
Hey meni axtarır nemli gözleri,
Qelbinde bir dünya intizar gelir.

Sözler de utanır titrek sesinde,
Peşmanlıq duyulur her nefesinde.
Yolu menimleymiş eşq sehnesinde,
Bu solğun könlüme ilkbahar gelir.

"Sevirem" sözüne dodaq büzerdi,
İnadkar baxışla canım üzerdi...
Bezen inciyerdi, bezen küserdi,
Dözmeyib, dilinde ahu-zar gelir.

Hesretin esiri-bu qerib şair,
Neler yazmayıb ki, sevdaya dair?
İndi "keçenleri unudaq" deyir,
Ümidsiz eşqime vefadar gelir.

**************************

Bir ovçudur ayrılıq,
Gece-gündüz ovdadır.
Hicranın qulu olmuş,
Axı bu ne sevdadır?

Sedaqet bilmeyi yox,
Üzüme gülmeyi yox,
Hesretden ölmeyi yox,
Axı bu ne sevdadır?

Evvel'bir olaq'deyir,
'Eşqe sarılaq'deyir,
İndi'ayrılaq'deyir,
Axı bu ne sevdadır?

Baharı yox,qışı var,
Qelb yerine daşı var,
Yalnızca göz yaşı var,
Axı bu ne sevdadır?

Sınıbdır eşqin simi,
Yanıram Kerem kimi,
Esir etmiş qelbimi,
Axı bu ne sevdadır?

********************

Bes bizim eşqimiz ebedi idi,
Heç zaman düşmezdi borana, qara.
Ayrılıq odunda yanan bu ürek,
De, nece dözecek bu intizara? !

*Sevirem* deyerdin mene yalandan,
Meni terkedişin qeddimi eydi...
Heyatdan küsmüşem tenha qalandan,
Bu sınıq qelbimin günahı neydi? !

Ayrılıq ateşi meni yaxanda,
Kim bilir kiminle sefa çekirdin.
Gözümden qanlı yaş seltek axanda,
Sen könülı bağçama keder ekirdin.

Belke de hesretin yaxacaq meni,
Hicrinden alışıb kül olacağam.
Belke de yerine sevib özgeni,
Felekden ve senden öc alacağam,
Men eşq zirvesine ucalacağam...

******************************

Bir payız axşamı,elimde qelem,
Yene üreyime dolub keder,qem...
Eksilmir ömrümün matemi yası,
Qelbimde sızlayır hicran yarası.
Kimseler dinlemir menim sesimi,
Qalmışam vetende bir qerib kimi.
Sanki deryalarda tenha gemiyem,
Qanadı qırılmış quşlar kimiyem...
Könül tab elemir,kederden doyub,
Heyat ağacımda yarpaq qalmayıb.
Her kese bir defe verilir ömür,
Bir gün sona yetir,geriye dönmür.
Üreyin dönmesin duymaz bir daşa,
Üç günlük ömrünü şerefle yaşa...
Haqsızlıq görende gözünü yumma,
Yaxşılıq eyleyib qarşılıq umma.
Çox da güvenme sen dövlete,vara,
Çılpaq gedeceksen bil ki,mezara.
Yarpaqsız ağacın kölgesi olmaz,
Heç kesin günahı cezasız qalmaz.
Her kesde olsaydı abır,ar, heya,
Gülüstan olardı bu fani dünya.
Dağ uca olmasa dumanı olmaz,
Gül gözel olmasa tikanı olmaz.
Dünya ebedidir biz ise qonaq,
Biz köçüb getsek de dünya qalacaq.
Söyle, ne ferq eder dindar ya kafir,
Bil ki,bu dünyada her kes müsafir.
* * * * * * * * * * * *
Ey Afiq,qorxmadan gerçekleri yaz,
Çün şair qelemi yasaq tanımaz!

*****************************

Burası Filistin... ölüm vadisi,
Burda insanların duyulmaz sesi...
Bir zaman dünyaya barış dağıtan,
Şimdi adım adım kan kokuyor,kan.
Çocuklar savaşı bir oyun sanar,
Büyükler sessizce yürekten yanar.
Burada vahşiler insan kesiyor,
Dünya susuyor...
Buranın insanı cana küsüyor,
Dünya susuyor...
Burada hep ağıt,yas duyuluyor,
Dünya susuyor...
Burada insanlık suç sayılıyor,
Dünya susuyor...
Kuşlar bu vahşetten kurbete kaçmış,
Vatanda özgürce yaşamak suçmuş.
Siyaha bürünmüş insanlara bak,
Onların ümidi Tanrıdır ancak...
Tanrı yüz çevirmiş müslümanlara,
Sessizce bakıyor akan kanlara...
Çocuklar bahçede oynarken ölüyor,
Kime ne...
Öldüren sevinçle,sinsice gülüyor,
Kime ne...
Caniler bir kalbi ikiye bölüyor,
Kime ne...
Gördüğu bu işe mükafat alıyor,
Kime ne...
Bakarım yad illere kalbim ferehşan oluyor,
Bakarım ana vatana gözlerim kan oluyor.
Her bir ülke günü günden değişir,abad olur,
Benim ülkem günü günden yanıp viran oluyor.
Yahudi,hristiyan bize bakıp bayram eder,
Ağlayıp figan eden ahli Müslüman oluyor.
Ağdami,vatanında garip tek ömr etmekdesin,
Senin bu memleketin yadlara mekan oluyor.
Ey dünya,bir uyan,başını kaldır,
Sevgi sükut etmiş burda kaç yıldır.
Burada gülene deli diyorlar,
Burada sevinç yok,hep ağlıyorlar.
Burada elbise baştan sim siyah,
Çünkü beyaz geymek günahtır,günah.
Etrafı bürümüş barut kokusu,
İnsanda kalmamış ölüm korkusu.
Tanklara,toplara aldırmaz kimse,
Seslere başını kaldırmaz kimse.
Burada seçilmez bahar ile kış,
Burada gardaştır savaş ve barış.
Bitmez bir ateşte yanar Filistin,
Sim siyah dumanlar sarmıştır üstün.
Belki bu günahkar dünyaya küstün,
Tanrım,bu vahşeti görmüyor musun? !
Zayıf hep suçludur,guçlüyse doğru,
Kudüs şehit olmuş,delinmiş bağrı.
Kalbimi sarmıştır derin bir ağrı,
Tanrım,bu dehşeti görmüyor musun? !

*******************************

Tebriz.
Solğun bir mehelle,
Yere yapışan komalar...
Heyetde oynayan bir uşaq,
Ona baxarken kederini gizleyen,
Gülümseyen bir ana.
Çünki tek yaşama sebebi,
Çünki sevgisinin yadigarıdır...
Min eziyyetle böyütdüyü oğlu.
Xeyala dalır ana.
Ömür-gün yoldaşını xatırlayır,
Onları kimsesiz qoyub geden adamı.
Oğlunun üzünü görmeden geden adamı...
Gözleri dolur.
Oğluna baxır,
"Atasının eynidir,
Göz, qaş...
Bexti oxşamaya kaş...
Eslinde onun günahı yoxdu,
Azadlıq, Azadlıq-demişdi,
Ana dilinde danışmaq istemişdi.
Sonunun ne olacağını bile-bile,
Ölüme qucaq açmışdı...
Diksindi.
4 il zindanda saxladılar,
Sonra xain adı verdiler.
Qebri de yoxdur..."
O, edam olunarken bir deste adam,
Evlerini daş-qalaq elemişdiler.
Diri-diri yandırmaq istemişdiler...
-Ana, niye kimse menimle oynamır?!
-...
-Ana, niye mene “xain oğlu” deyirler?!
-...
Yox! Oğlumu ölüme vere bilmerem!
Buradan uzaqlara,
Lap uzaqlara getmeliyem...
Soyuq qış günü, İki adam yol gedir,
Heç neye fikir vermeden.
Ağ paltarlı bir adam izleyir onları...
Tikanlı meftiller,
Çoxlarına kefen ölçen qanlı meftiller.
“Az qalıb, oğlum!”
Silah sesi kesir yolllarını,
Ana qollarını açaraq oğlunu bağrına basır, 
İki ürek susur...
Yorğun adan onlara yetişir,
Sevincle onları yerden qaldırır,
Üçü de qucaqlaşır...
Budur,
Üç göyerçin havalanır,
Azadlıq ümidiyle...
Onlar yerde tapmadıqlarını,
Göyüzünde axtarmağa gedirler...

****************************

Ey saqi! Bu dünya fanidir, fani,
Şerab süz, behane getirme dini.
Sen şerab içmeyib,şerlenmesen de,
Bir gün qara torpaq udacaq seni.

Ey saqi şeraba zehri-mar deme,
Deyib de könlümü viran eyleme!
Çün o esl dostdur, derd ortağımdır,
Onsuz qul olardı heyatım qeme.

Ey saqi! Men hara,ibadet hara? !
Şerab süz! Gel son ver bu intizara!
İndi tebietin bahar çağıdır,
Yol verme qonçeni tikanlar sara!

Ey saqi! Dirilik suyudur şerab,
Yene süz, keyfimi eyleme xarab!
Çaresiz derdleri unutdurandır,
Onsuz ürek etmez derdlerime tab!

Ey saqi! Olsaydı dövletim, varım,
Bil ki, xoş keçerdi menim güzarım!
Deyirsen 'Doğruluq ibadetdedir'
Ne fayda qızıldan olsa mezarım? !

Bir mömin yanaşdı yanıma bir gün,
Söyledi'Rebbine secde et her gün'
Sordum ki, 'Ne olar secde etmesem? '
Dedi 'Cehenneme olarsan sürgün! '

Afiq! Heyat fani,ömür çox qısa,
Üç günlük ömrünü batırma yasa!
Dünyanın halından söyle sene ne?
Derd etme, heyatın döner kabusa!

Ey ecel taxtında oturan insan,
Dünyada ebedi heç ne yoxdu, bil!
Qızıldan sarayın olsa da, inan,
Heç kimse ecelden qurtulan deyil!

***********************

Paltara küsüb bedeni,
Müğennidir, müğennidir.
Her terefde cangüdeni,
Müğennidir, müğennidir.

Her fesil deyişir rengi,
Kesdirir burnunu, engi...
Oynayır bütün ahengi,
Müğennidir, müğennidir.

Ne oxusa alqışlanır,
Perestişden çox xoşlanır.
Gül-çiçek ile daşlanır,
Müğennidir, müğennidir.

'Ne olsun ki, sesi yoxdur?
Guyya ondan pisi yoxdur? !
Öyrenmek hevesi yoxdur! '
Müğennidir, müğennidir.

Keçmişini inkar edir,
Bu üsulla sevgi güdür.
Hemişe düz yolla gedir,
Müğennidir, müğennidir.

Tanımayır qara, ağı,
'Neyleyir ki, Qarabağı? !
Reqibidir ona yağı! '
Müğennidir, müğennidir.

Ağdami, ey derde batan,
Tenqid edir seni çatan.
Utan, sözlerinden utan!
Müğennidir, müğennidir.

**********************

Telebeler,agah edim men sizi,
Dekanlıqda çeşid-çeşid yalan var.
Oradadır rüşvetxoru,dinsizi,
Haqqımızı acımadan alan var.

Min bir cüre teleler var orada,
Çalışırlar,çatmaq üçün murada.
Bilinmez ki,kim var indi sırada,
Feqirlere hazırlanmış palan var.

Bir cellad var,qılıncıysa qayıbdır,
Bu qılıncla neçe yazıq soyubdur.
Kime ne ki,beşi elli sayıbdır?
Bu soyğunla kiseleri dolan var.

Ezmkardır,çox sadiqdir postuna,
Çox adildir,güzeşt etmez dostuna.
Şire dönür,ov çıxanda rastına,
Onun üçün "ödenecek plan" var.

Onun üçün pul her derde devadı,
Pulun varsa günahların revadı.
Çox düşünme,bir yana at savadı,
Qiymet üçün qönçe iken solan var.

Ağdami,şerefmiş,ar imiş bu pul,
Hesreti çekdiren yar imiş bu pul.
Deyirem ne yaxşı var imiş bu pul,
Ne yaxşı ki,derde çare qılan var.

“Təbriz”

Dərk edə bilmirəm fələyin işin,

Su kəsmiş yolunu sönməz atəşin.

Ikiyə bölünmüş bir ürək düşün-

Gözləri yollarda qalmışam, Təbriz,

Yenə bulud kimi dolmuşam, Təbriz!

Öldürən həsrətə çox boyun əydim,

Közərən ümidlə qapını döydüm,

Bəlkə də bilmədən xətrinə dəydim-

Bəlkə övladını unutdun, Təbriz?!

Göynəyən yaramı qanatdın, Təbriz!

İstədim vüsaldan mən də pay alım,

Namərd qəsdə durdu, bağlandı yolum.

Səndə dustaq qaldı fikrim, xəyalım-

Yenə dincliyimi ovladın, Təbriz!

Bax, sənsiz nə çəkir övladın, Təbriz? !

Oyan, qəlbindəki qorxuları at,

Oğlun Cavidanı, Babəki oyat.

Bəxtindən küsəni sevməyir həyat-

Düşmən tapdağıdır yurdumuz, Təbriz!

Artır gündən-günə dərdimiz, Təbriz!

Səndə Xətayinin ölməz ruhu var,

Səndə Səttarxanın bitməz ahı var,

Səndə Şəhriyartək söz allahı var-

Bu dərdə dözməsin Savalan, Təbriz!

Nədir bu susqunluq, havalan, Təbriz!

Adın tarixlərdən silinməz izdir,

Sevgin ürəyimdə coşğun dənizdir.

Sənin kədərin də mənə əzizdir-

Dərdini şərbəttək içərəm, Təbriz!

Yolunda canımdan keçərəm, Təbriz!

                                                     23.09.2002

                                                     Afiq Ağdami